Even kennismaken?

Ik denk dat het zo’n 15 jaar geleden is. Ik wou absoluut inzetten op mijn fysieke conditie en plaatste een loopwedstrijd als “Dwars door Hasselt” in het vizier. Met een “start to run” schema en begeleiding trainde ik hard voor de 5 kilometer. Die dag verbrak ik zelfs mijn persoonlijk record (niet moeilijk het was mijn eerste loopwedstrijd ooit). Ik heb toen echt wel alles gegeven, maar helaas een blessure was het gevolg.

De voorgestelde kinébehandeling bracht weinig soelaas, tot Johan, mijn kinesist, vroeg of ik acupunctuur wilde proberen. “Maar wat moet ik me in godsnaam voorstellen bij acupunctuur? Het zou voor mij een eerste maal zijn als “fakir” op een speldenkussen”. Mijn verbeelding deed anders geloven dan het effectief in realiteit zou zijn. Ik kan verzekeren dat mijn blessure snel verholpen was door het prikken van enkele naaldjes. De sympathie voor deze “alternatieve”, oosterse geneeskunst leefde op.

Jaren later kruiste acupunctuur opnieuw m’n pad. Op een studiedag vertelde een aanwezige enthousiast over de helende effecten van acupunctuur bij haar ziekte van Crohn. Ik begreep dat acupunctuur wel degelijk meer mogelijkheden had dan het behandelen van motorische klachten. Ikzelf ervaarde toen heel veel stress in mijn job, had slapeloze nachten met onze jongste zoon, een moeilijke spijsvertering, …. De zorgen voor mijn zieke mama kostte me daarenboven ook heel veel energie. Mijn batterij was helemaal op en leeg.

Opnieuw zocht ik mijn heil bij een acupuncturist. De huisarts had me wel al tabletten voorgeschreven om mijn slaapprobleem te verhelpen, maar dit gaf voor mezelf zo’n weerstand door de angst voor het verslavende effect. Na enkele acupunctuurbehandelingen begon ik terug een normaal slaapritme te krijgen. Onze zoon kon wel eens een gil geven ’s nachts, maar ik kon terug heel snel de slaap vatten. En gek mijn loomheid, mijn vermoeidheid die mijn dagbezigheden verstoorde, trok stilaan weg.

De stress was in die tijd zeer groot. Ik liep gefrustreerd rond, was snel boos….kortom ik was niet de meest aangename partner en papa. Het stemde me zelfs triest dat ik zo weinig verdraagzaam was. Acupunctuur deed het tij keren en er kwam rust. Het bracht me tot meer daadkracht en strategische keuzes. De start van de opleiding voor acupuncturist was hier een gevolg van.

Mijn spijsvertering kon soms wel de pret bederven. Hoezeer ik altijd onthouden heb dat je darmen wel enkele meters lang zijn, leek het alsof dit voor mij door een constructiefout slechts enkele centimeters bedroeg. Bij momenten bleef ik best in de nabijheid van een toilet. Ik heb wel allerhande specialisten bezocht voor raad: was het m’n suikerverslaving, had ik een vetintolleratie, kon ik moeilijk gluten verdragen….. Ik kon er moeilijk duidelijkheid in vinden. De Chinese geneeskunst bracht in kaart dat mijn Miltsysteem verzwakt was. Mijn drang naar zoet was hierdoor al zeker verklaard. Ik nam mijn voedingspatroon onder de loep en koos voor een andere voeding met meer volwaardige producten. Het blijft nog steeds zoeken naar een betere weg, temeer nu blijkt dat mijne zoon Gijs ook een zwakker miltsysteem heeft.

Ik heb het zelf aan de lijve mogen ondervinden en kan duidelijk stellen dat acupunctuur meer bezielt dan alleen maar een prik.